Zingen in de modder

God houdt van recht een eerlijkheid. De bijbel geeft ons die boodschap mee, maar ook de opdracht die erbij hoort: wees eerlijk, doe recht! Schrijvers voor gerechtigheid schrijft samenzangliederen die het verlangen aanwakkeren om met eigen handen mee te werken aan Gods rijk van gerechtigheid.

Woensdagavond 20 februari. Bepakt met gitaren, kladblokken, boeken en opname-apparatuur komen de schrijvers aan. In het Wildhuis zijn de muren beplakt met teksten over recht en pruttelt de erwtensoep. De tweede episode van Schrijvers voor Gerechtigheid is begonnen.

Roeland trapt af en vertelt hoe één van zijn kinderen vol enthousiasme kniediep de modder in sprong om maar bij de glijbaan te komen waar hij zo graag vanaf wilde. De modder maakte niet uit. En dat het met ons als kerk net zo is. We hebben voor ogen hoe de wereld eruitziet als God het voor het zeggen heeft: vrede, recht, feest… En daar rennen we op af. Dat is waar goede liedjes ons als kerk bij kunnen helpen. Ze richten onze blik omhoog en vooruit en geven ons een duw in de rug, om in actie te komen, de modder in.

Ik kijk rond en zie een bonte groep schrijvers: popartiesten en aanbiddingleiders, dichters, en componisten, profs en amateurs. De tassen en schriften gaan open en tevoorschijn komen de melodiën en tekstfragmenten. Op een groot prikbord verschijnen meer dan veertig liedideeën. Dit is waar we aan gaan werken. Diezelfde avond schrijven we tot in de late uurtjes.

En zo vliegen de dagen voorbij. We ontbijten vroeg en dan begint de dag met bidden, zingen. En goede woorden van medewerkers van de partnerorganisaties en andere sprekers die ons helpen ons om op koers te blijven. Ik word opnieuw stilgezet bij God, hoe bewogen hij is met ieder mens op deze wereld, ik word klein bij hoe groot zijn plannen zijn en verwonderd dat daarin ook plek is voor mij. Als schrijvers ontvangen we veel deze dagen.

De hele dag wordt er gewerkt. Schrijvers in groepen rond een gitaar, laptop of piano. Schrijvers alleen in een (niet zo) stille hoek of met een koptelefoon en een bijbel. ’s Avonds bekijken we de oogst vol verwondering, maar ook kritisch. We schaven en zweten. Het is bijzonder dat het kan, een ander iets laten zeggen over ‘jouw’ lied, samen iets maken dat je alleen nooit had bedacht. Gods Koninkrijk in het klein.

Zondagochtend slaan we de teksten en melodiën op en tellen meer dan eenendertig complete liedjes. Van een welkomstlied om de dienst te openen, dat tegelijk gaat over het welkom heten van vreemdelingen in ons midden tot aan een zegenlied met Jezus’ woorden ‘ga naar huis en zondig niet meer’. Een gezongen versie van de franciscaanse zegenbede om een onrustig hart, een lied over Jesaja 58, over zout en licht, liederen die aansporen om kleine daden van liefde te doen, liederen die ons bewust maken van oneerlijke kleding en kinderen in armoede, een modern kyrië voor mensen die lijden over de hele wereld…en liederen over het feest waar we naartoe leven, als God bij zijn mensen komt wonen. Want daar gaan we op af, kniediep de modder in.

Bekijk de foto's

Lees ook het verslag van de schrijfweek voor Zeeën van Recht “Het Wonder Van Het Witte Huis”:

Het wonder van het witte huis